De eerste orang-oetan van Artis

In 1937 kreeg dierentuin Artis haar eerste orang-oetan, een oranjegekleurde mensaap met lange slungelige armen en een vriendelijk gezicht. In de achttiende eeuw hadden Nederlanders ook al een orang-oetanvrouwtje uit de tropen naar Nederland gehaald. Zij stierf heel snel, Nederland was veel te koud en ze kreeg verkeerd eten. De poging van Artis, twee eeuwen later, verliep wel goed. Hoewel dierenverzorgers en oppassers nog altijd weinig wisten van exotische dieren zorgden ze goed voor de vrouwelijke orang-oetan. Ze was gezond. Een familieblad beschreef haar na een bezoek aan Artis als volgt: ...ze waste zich gelijk een kind, droogde zich af, maar nam dan ook de handdoek, plaste die geheel in het water, spoelde hem door en wrong hem uit als een wasvrouw.

Een hond was haar terrein opgekomen en werd haar speelkameraad: zij speelde ermee als een kind met een pop, maar toen de keffer haar brood had opgesnoept, was de pret gedaan. Fiks werd het dier weggejaagd, terwijl de orang-oetan haar een stoffertje nasmeet. Hoe de mensaap heette is niet bekend en hoe oud ze precies is geworden ook niet. Wel is haar etenslijst bewaard gebleven. Een wilde orang-oetan leeft van tropische vruchten in de bomen. De Artis orang at gember, zoet roggebrood, sinaasappelen, kersen, pruimen, pruimenbrood en peperkoek. Vermoedelijk raakte de aap een beetje verstopt van al dat brood en de koek, want op dezelfde lijst staat dat er voor 30 cent aan laxeerwater is aangeschaft.

Bron

Met toestemming overgenomen van www.anno.nl