Mathilde in Beieren
Mathilde Ludovika Wittelsbach (Slot Possenhofen, Possenhofen, Duitsland, 30 september 1843 - München, Duitsland, 18 juni 1925), was een Hertogin in Beieren
Ze was de vierde dochter van hertog Max in Beieren en zijn vrouw, Hertogin Ludovika. Ze was ook een zus van de Oostenrijkse Keizerin Elisabeth.
Haar jeugd bracht zij door op het slot Possenhofen, van haar ouders, niet ver van München. Zij was heel erg gehecht aan haar iets oudere zus Marie met wie zij veel samen deed. Marie was in 1859 getrouwd met de koning van Napels, Franz II
Op 5 juni 1861 trouwde ze zelf met Graaf Luigi, een jongere broer van de koning van Napels. Zo brachten Mathilde en Marie de eerste jaren van hun huwelijk gezamenlijk door in Rome. In 1867 kreeg zij haar eerste en enige kind:
- Maria Teresa Maddalena (15 januari 1867 - 1 mei 1909)
Het huwelijk tussen Mathilde en de Italiaanse Graaf was verre van gelukkig. Hij was haar ontrouw en had een drankprobleem. Mathilde probeerde dan ook, samen met haar zussen Marie en Elisabeth, zoveel mogelijk uitstapjes te maken.
Mathilde was net als haar zussen een knappe vrouw, maar zo dun en met een piepstem dat ze door haar familie Spatz (mus) genoemd werd.
In 1886 werd ze weduwe (vermoedelijk pleegde haar man zelfmoord, hoewel de officiële verklaringen spraken van een langdurige ziekte). Tijdens de Eerste Wereldoorlog woonde Mathilde in Zwitserland, daarna ging zij met haar zuster Marie in München wonen. Even na Marie overleed ze in 1925, als laatste kind uit het gezin van Hertog Max en Hertogin Ludovika.
Andere foto's
Mathilde met zussen en broers c. 1854
| De eerste versie van deze tekst (of een deel daarvan) is afkomstig van Wikipedia. De tekst is vrijgegeven onder de GFDL-licentie. (Zie ook: Copyleft) |
